---

Bol'shaya dusha, kak bol'shoj koster, izdaleka vidna. - P. A. Pavlenko

---

         VSTRECHA

      (A. P.-YA-VOJ)

YA vstretil vas, i probudilos'
Vospominan'e proshlyh dnej
V dushe bezradostnoj moej,
I serdtse sil'no tak zabilos',
I vnov' ognem zazhegsya vzor.
O! ver'te, ver'te mne, s teh por
Kak razluchilsya s vami ya,
Tyanulas' glupo zhizn' moya;
Odnoobrazna, bez volnenij;
Moj rovnyj put' menya tomil,
Iskal ya vsyudu naslazhdenij,
I vsyudu skuku nahodil.
No vot yavilis' vy - i snova
Lyubit' i verovat' gotova
Dusha voskresshaya moya!

No stranno vam, kak vzor surovyj,
Kak gordyj vash polupoklon,
Kak budto laskovoe slovo -
Otradny mne... ya vam smeshon?
O net! priznajtes': vid nadmennyj
Vragu proschenie tail!
YA vse prochel, kogda, smirennyj,
Vam v ochi vzory ustremil!
Gnev ne pristal,- vse skazhut eto,-
Prekrasnym angela chertam,
Kak lavry nyneshnim poetam,
Kak zheltyj list k bereze letom,
Kak tucha yuzhnym nebesam!
Podajte zh ruku primiren'ya,
Sam bog velel proschat' vragam,
A vy s takim blagogoven'em
Tak chasto hodite vo hram!

Il' prigovora vy strashites'
Vas okruzhayuschih lyudej;
Il' razorvat' vy ne reshites'
Prilich'ya svetskogo tsepej?
Nosite ih! poka somnen'e
Ne vzvolnovalo vashu grud'!
Minuet vremya osleplen'ya,
Zahochet serdtse otdohnut',
Togda, s nevol'noyu toskoyu
Na dni bylye brosiv vzglyad,
Vy druga vspomnite poroyu...
Ili vraga - ya vinovat!

         *  *  *